خرید بک لینک

درباره سایت

آخرین مطالب

امکانات وب

غزل ای جام بلای من به میخانه آی

ای جام بلای من به میخانه بیاگرفته عطش مرا با پیمانه بیا مگر نه سودا پایان عاقلی است ؟ برای رویت دیوانه چو دیوانه بیا فدای اشگت ، شمع من، پروانه می شوم می سوزیم هر دو در این قمار , مستانه بیا مگو یوسف دامن تقوی گرفته ، فروخته ! بخواه گن

برچسب: نویسنده: پرهام امینی تاريخ: شنبه 29 مهر 1396 ساعت: 17:17

نصیحت شیخ نخودکی

عالمی نزد شیخ حسنعلی نخودکی رضوان الله علیه رفت

ودرخواست نصیحت کرد !

شیخ فرمود :

مرنج و مرنجان !!!!

عالم گفت : نرنجاندن آسان است ... چه کنم نرنجم ...؟

شیخ گفت : " خودت را کسی ندان "

برچسب: نویسنده: پرهام امینی تاريخ: يکشنبه 23 مهر 1396 ساعت: 21:13

گفتم ... گفتا

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آیدگفتا که ماه من شو گفتا اگر بر آید " حافظ رضوان الله تعالی علیه " ***************************************** گفتم : شکسته ام من گفتا : خیال باشد سودا فتاده جانم گفتا : محال باشد گفتم : که رشته ی دل خورده گره

برچسب: نویسنده: پرهام امینی تاريخ: يکشنبه 23 مهر 1396 ساعت: 21:13

غزل بوی پیراهن یوسف بدهد دستانم

حاضرم در عوض دست کشیدت ز بهشت" بوی پیراهن یوسف " بدهد دستانم " سجاد سامانی " ******************************* حاضرم چشم بدوزم همه عمر چشم تو را رنگ چشمان تو گیرد همه چشمانم خادم خادم کویت باشم ، محبوبم تا مگر چشم فتد بارگه سلطانم من ، ساقی و تو مشتری میخانه دستگیری کنی ام زین همه ی مستانم؟ تا پریشان شده ام افسون کن عطشا واعطشا تشنه ی ان احسانم یک بار اگر دست دهد تا دستت

برچسب: پیراهن,دستانم, نویسنده: پرهام امینی تاريخ: شنبه 8 مهر 1396 ساعت: 10:56

غزل دیوانه مخوان مرا ز سودا گذشته ام

دیوانه مخوان مرا ،ز سودا گذشته اممگو از رسوایی ، ز پرو ا گذشته ام ببین چگونه تسبیح و سجاده رهن میخانه گشت آتش نشسته به ایمانم ز عقبی گ ذشته ام گمان مدار بی ی ادت شبی سحر شود دست بشور ز بیمارت ، ز دعا گذشته ام دوای درد من دانی ، بدین جا یافت می نشود اجل ر ا خب ر دهید ز دنیا گذشته ام پری روی من ، ز مهر فزون ر بوده ای , دلم ندیده ام به محبت چو تو، ز ما فیها گذشته ام ز یک سو هز

برچسب: دیوانه,مخوان,گذشته, نویسنده: پرهام امینی تاريخ: شنبه 8 مهر 1396 ساعت: 10:56

مثنوی باز هوایی شده ام چاره کن

دوش به خواب دست به زلف تو بود حال خراب مست به زلف تو بود من کجا زلف درازش کجا ؟ بخت کجا بوسه نازش کجا؟ گفت : به پیش ، دولت تو امده خورده ورق ، دنوبت تو امده بوسه بزد ، درد فراقش نماند کهنگی زخمه ی داغش نماند تشنه همی منتظر اب بود دیده مرا عاشق بی تاب بود گفت به صبر اجر دهند ، صبر کن دهر طلبی زجر دهند ، صبر کن دست بدان ماه رسید ، ماه شد سائل واصل به برش شاه شد گفت : بگو قصه ی این سالها نقش و خی

برچسب: مثنوی,هوایی, نویسنده: پرهام امینی تاريخ: شنبه 8 مهر 1396 ساعت: 10:56

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه